بعد از آن حضرت دعوى پيغمبرى كند يا بعد از قرآن كتابي بياورد ودعوى كند كه از جانب خداست ، پس خون أو مباح است براي هر كه از أو بشنود اين را « 1 » . ودر حديث معتبر از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام منقول است كه : أولو العزم را از براي اين أولو العزم گفته‌اند كه عهد كردند بر ايشان در باب محمد صلّى اللّه عليه وآله وسلم واوصياى أو بعد از آن حضرت وحضرت مهدى صلوات اللّه عليه وسيرت أو ، پس اجماع نمود عزمهاى ايشان بر اينكه اينها چنين است واقرار تمام كردند به اين ، وحضرت آدم اين عزم واهتمام كه ايشان كردند نكرد ، لهذا خدا فرمود وَلَقَدْ عَهِدْنا إِلى آدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْماً « 2 » . فرمود كه : عهد نمود بسوى أو در باب محمد وائمهء بعد از أو ، پس ترك كرد أو را ودر باب ايشان عزمي نبوده كه ايشان چنينند « 3 » . وعلي بن إبراهيم در تفسيرش ذكر كرده كه : معنى أولو العزم آن است كه ايشان سبقت گرفته‌اند بر پيغمبران بسوى اقرار به خدا ، واقرار كرده‌اند به هر پيغمبرى كه پيش از ايشان وبعد از ايشان بوده وخواهد بود ، وعزم كرده‌اند بر صبر كردن بر تكذيب وآزار امّتهاى خود « 4 » . وبه سند معتبر منقول است كه : مردى از أهل شام از حضرت أمير المؤمنين سؤال نمود از پنج نفر از أنبيا كه به عربى سخن گفته‌اند ؟ فرمود : شعيب وهود وصالح وإسماعيل ومحمد صلّى اللّه عليه وآله وسلم‌اند . وپرسيد از آنها كه از پيغمبران كه ختنه كرده مخلوق شدند ؟ فرمود كه : آدم وشيث وإدريس ونوح وسام بن نوح وإبراهيم وداود وسليمان ولوط وإسماعيل وموسى وعيسى ومحمد صلّى اللّه عليه وآله وسلم . پرسيد كه : كدامند آنها كه از رحم كسى بيرون نيامده‌اند ؟

--> ( 1 ) . كافى 2 / 17 . ( 2 ) . سورهء طه : 115 . ( 3 ) . علل الشرايع 122 ؛ تفسير قمى 2 / 66 . ( 4 ) . تفسير قمى 2 / 300 .